Paola Lopreiato

halka sanat projesi 12-31 Ekim 2014 tarihleri arasında Floransa, İtalya’dan Paola Lopreiato’yu ağırlıyor.
 
Sanatçı işleri ve kullandığı yöntemler hakkında şunları söylüyor: “İşlerimde öykü anlatımı, deneysel ses algıları, süreçle ve interaktivite ile birleşmiş video, enstalasyon, dijital fotoğraf, çizim ve resim gibi farklı araçları kullanıyorum. Temsil ve algı işlerimde öneme sahip unsurlar. Aynı şekilde, mekan da yeni kombinasyonlar ve gerçekliğin yeni imgesini oluşturmada oldukça önemli. Genellikle etrafımda beni çevreleyen (insanlar, yerler) şeyleri malzeme olarak kullanmam, işlerimi enstalasyon ve performans gibi yansıtıyor.
 
 
Yıllar içinde, bazı İtalyan festivallerinin yanı sıra uluslararası konferanslara ve konserlere katılarak performanslarımı ve görsel-işitsel işlerimi sundum. Şimdiye kadar hep görsel sanat ve seslerin sanatı arasında bir çizgide deneyim sahibi oldum. Şu an ihtiyacım olan ise alanlar ve farklı pratiklerin bir kıyaslaması. Üç boyutlu enstalasyon ortamından interaktif arayüze, canlı performanslardan görsel işitsel bir ürüne kadar çeşitlilik gösteren bir iş oluşturmak istiyorum.
 
Araştırmam diller ve sanatsal formlar arasındaki güçlü bir etkileşime dayanıyor. Ayrıca anlamın geribildiriminden, etrafımı saran insan çevresinin(tasarım ve uyugulamada) ve (iş tamamlandığı zaman projenin son aşamasında) kullanıcılarla olan kıyasından doğmasına dayanıyor. Bu nedenle sanatsal araştırmam için yaratıcı disiplinler ile farklı geçmişlerin ve tarihlerin yeni ve yaratıcı bir çevredeki bağlantıları çok önemli. Bu rezidans programının sanatsal etkinliklerimin görünürlüğü ve sunumu açısından bir fırsat olduğunu düşünüyorum. Yine aynı şekilde, diğer uluslararası yüksek-düzey alıştırma için bir fırsat olduğunu düşünüyorum. Burada çalışacak olmam, işlerime yeni ve keşfedilmemiş bir yöne doğru ivme kazandırabilir. 
 
Bu projenin fikri, izleyiciye çok algılı bir deneyimle eşlik eden bir etkileşim içinde, aynı zaman ve mekanda tamamlayıcı bir tutumla sanatsal dışavurumun farklı formlarını birleştirmektir. Sineztezik (duyum ikiliği) içeren bir iş üretmek istiyorum. Amaç görsel-işitsel bir performans veya performans kısmı içeren interaktif bir ensatalasyon oluşturmak. Bu çalışma ses ve sesin imgelerle, mekanla, zamanla, etkinliğe katılan insalarla olan ilişkisinin dikkatli bir analizinin sonucu olabilir.
 
Doktora yaparken başlamış olduğum ve rezidans sürecinde de sürdüreceğim araştırmada, canlı madde, gerçeklik ve algılama sisteminin ilişkisini vurgulamak ve gerçekliği manipüle etmek istiyorum. Sanatçı rezidansına başvurma amacım; kendimi kaptırdığım, yaşadığım ve gözlemlediğim, daha sonra da fotoğraf, video çekimi, ses kaydı ve vücut dili ile muhafaza ettiğim dünyayı kavramak. Her şey benim bakışım, düşüncelerim, kültürüm ile işlenecek ve süzülecek. Aynı zamanda medya ve teknolojik araçlar vasıtasıyla geliştirilecek ve yönlendirilecek. 
 
Projeme daha detaylı bakacak olursak, oluşturmak istediğim şey, insanların ve performansçı(lar)nın çok ortamlı ve çok algılı bağlamda etkileşime geçtiği görsel-işitsel-canlı bir enstalasyon (yerleştirme) olan interaktif bir multimedya (çoklu ortam) yerleştirmesi. Üreteceğim iş; video, ses, koku, tat, vücut dili ve canlı performans arasındaki bağlantıları keşfediyor. İzleyici, performans ve bağlam arasındaki etkileşimler beden hareketleri, geleneksel enstrümanlar veya izleyici ve performansçılar tarafından üretilen sesler aracılığıyla mümkün kılınıyor. Bu bilgiler önceden tanımlanan eşleme (mapping) stratejisi kullanılarak müzik, işlenmiş ses, animasyon, videolar ve bilgisayar grafikleri olan multimedya içeriklerin çıktılarına dönüştürülüyor. Bu projenin altında yatan konsept, çok ortamlı ve çok algılı işin yaratımında ve işlenmesinde mekanın stratejik ve genişletilmiş kullanımıdır. 
 
Bilgisayar teknolojisinin kullanımı ürettiğim eseri geleneksel akustik pratiklerin (konser salonlarındaki senfoni müziği vb.) ve video pratiklerin (video sanatı ve filmler) çeşitliliğinin çok ötesinde genişletmemize olanak sağlıyor. Bunun amacı çeşitli tınlayıcı imgelerin, diğer seslerin ve görsel kaynakların (ön-kayıt ve naklen) uygun olan sanal ses ve video sahnelerini dahil etmek. Tüm bu öğeler karıştırılıyor ve canlı insan etkileşimiyle (izleyici ve performansçılar) kaynaştırılıyor. Ortak çizgisel video anlatımı, çevreleyen bir ambiyans yaratarak mekan aracılığıyla yayılır, en önemlisi, sahne dinamiktir ve rahatça bir andan diğerine değişmektedir."